Sunday, April 25, 2010

ТА ӨӨРИЙНХӨӨ АМЬДРАЛЫГ МЭДНЭ

 ЖОНАТАН ГУЛИБЭЛИЙН БАРИМТАЛДАГ ЗАРЧМУУД
Миний философи өөрөө өөрийгөө мэдэх зарчим дээр тулгуурлана. Та ч өөрийнхөө амьдралыг мэднэ. Хэн нэг юм уу хэсэг бүлэг хүн таны амьдралыг мэдэж болохгүйтэй адил та ч бусдын амьдралыг мэдэж болохгүй.

Нэгэнт та өөрийн амьдралыг мэдэх эрхтэй юм бол мөн өөрөө л хариуцлагаа хүлээх ёстой. Та өөрийнхөө итгэл үнэмшил ойголтон дээр тулгуурлан өөрийн зорилгыг сонгож авсан. Амжилт алдаа хоёрын аль аль нь суралцах өсөн дэвжих эх үндэс болдог.
 
Та бусдын төлөө юм уу бусад хүмүүс таны төлөө үйлдэж буй үйлдэл харилцан тохиролцсон, сайн дурын үндсэн дээр л сайн зүйл байж чадна. Чөлөөт сонголт байсан цагт л сайн сайхан зүйл байх болно.

Таны амьдралын ургац бол таны өмч мөн. Энэ бол таны хөдөлмөрөөс урган гарсан үр жимс, таны зарцуулсан цаг хугацааны үр дүн, таны авъяас хүч хөдөлмөр юм. Хоёр хүн хоёуланд нь ашигтай биш бол сайн дурын үндсэн дээр өмчийн харилцан солилцоо хийнэ гэж байдаггүй. Тэд энэ талаар өөрсдөөл шийдвэр гаргах эрхтэй.

Хүнд өөрийн амьдрал, эрх чөлөө, зүй ёсоор бий болгосон өмч хөрөнгөө хамгаалах эрх буй. Өөрийгөө хамгаалахын тулд бусдаас тусламж авах эрх ч бий. Харин бусдын амьдрал эрх чөлөө эд хөрөнгийг авахын тулд хүч хэрэглэх эрх байхгүй. Тэгэхээр танд өөрийнхөө төлөө хэн нэгнийг бусдын эсрэг хүч хэрэглэхэд турхирах эрх байхгүй гэсэн үг.

Албан тушаалтнууд хэрхэн гарч ирсэн нь хамаагүй, тэдэнд өөрсдийгөө бусад хүнээс дээгүүр тавих эрх байхгүй. Ямар ч нэр цол хаягтай болсон албан тушаалтнуудад бусдыг ёгүүтгэх, боолчлох, бусдаас хулгайлах эрх байдаггүй. Энэ бол үнэнхүү чөлөөт нийгмийн үндэс юм. Энэ бүхэн нь хүний үйл ажиллагааны практик, бас тэгээд боломжийн төдийгүй хамгийн ёс суртахуунлаг үндэс мөн.

Monday, April 19, 2010

Блогийн гишүүд бичиж байна: А.АРМАН. БОРОО АСГАРАХГҮЙ БОЛ БАЯРТАЙ.

Насаараа мал дагаж нар салхинд гандаж үрчийсэн эмгэн шиг шороо бужигнах хавар. Хэдхэн дусал бороо хүлээсэн өдөр хоногууд, хатаж хуурайшсан газар гангинана. Дээр нь гишгэж яваа бид ч дотроо гасална...
- Ганцхан...ганцхан дуслыг надад өгөөч...Хаа холоос хичнээн ч бэрхийг туулсан юм, бүү мэд, тэр шувуу ганцаар хатаж ширгэсэн нууран дээгүүр эргэлдэнэ.
 
- Эл хуль ээрэм тал дунд чи гав ганцаар ямар үзэсгэлэн гоо, юутай ариун онгон байсан билээ... Тэр шувуу нуурын хатсан сайртай ийн хүүрнэнэ. Өөрөө өдийг хүртэл харангадаж үхээгүй нь гайхалтай. Эсвэл зүгээр л азтай юм уу.
- Юу яриад байгааг чинь нэг л ойлгохгүй байна. Энэ нуур чинийх биш...
- Яагаад? Би ямар алсаас юуны төлөө эргэж ирсэн билээ...
- Бороо асгарахгүй бол би чиний хүссэнийг өгч чадахгүй, хаанаас ч, хэзээ ч ирсэн байлаа...Уучлаарай
Тэнгэрт үүлгүй ч салхи чигээ өөрчлөх төдий үл мэдэг чийг хамар шүргэхэд, шувуу айсуй яваа бороог тосох гэж дээшээ бүр дээшээ дэвнэ. Бараа сураггүй тэр үүлийг чадал минь хүрдэг бол салхинаас урьтаад туугаад ирэх юмсан гэж тэр мөрөөднө. Зүүдэлнэ. Бүр бороо асгарч байна гэж...Зүүрмэглэх тэрхэн зуур, заяа бөгөөд тавилан золгүй амьтныг ч гэсэн нэг удаа мишээлгэдэг уужим нь дэндүү хорвоо юм хойно...
Нэг, хоёр, гурав, дөрөв, тав, хорь, бүр зуу, хэдэн мянган дусал тэнгэрээс унана. Тоолох байтугай харах аргагүй, шөнө юм чинь. Шувуу шөнө дөлөөр анх удаа тийм аз жаргалтай байлаа. Урьд нь харанхуйгаас айдаг байсан юм. Бүжиглэх нь байтугай.
- Хонгор минь харж байна уу? Би хэлээгүй юу? Бороо асгарнаа гэж...
Хэнзхэн ногооны нялх соёо эрийн сайндаа тэнгэрээс уначихсан юм шиг тэнгэр лүү тэмүүлэн нахиалдаг. Тэр цагт шороо тоос мартагдаж, нимгэн дэрэвгэр ногоон “палааж” гоо биеийг нь далдлах төдий залуу хангал бүсгүй шиг зун ирнэ. Орь шувуу дахин амилсан нууранд умбаж булхсангүй.
Жам ёсоор ертөнцийн цангаа тайлагдсан ч, ер жаргал хүссэн түүний нүдэнд баяр баясгалан үгүй.
- Би чамайг сайн мэдэхгүй...
- Би харин чамайг маш олон жилийн өмнөөс мэднэ.
- Санахгүй байна, уучлаарай.
Ай даа, эрчүүдийн харц хөл доор нь хатсан навчис мэт хөглөрөх үзэсгэлэн гоо чи юутай бардам бөгөөд юунд ийм ганцаардмал. Хэн нэгний зүрх сэтгэлийг зүгээр л нэг мөчрөөсөө сэгсрээд хаях улиас шиг...
- Цаг чинь боллоо, одоо шувуудтайгаа хамт буц....гэж шивнэх уруулнаас үл мэдэг жимс сэнгэнэх нь намар болсныг ч мартуулна.
Намар байтугай бороо асгараагүй байхад зүүдэлсэн зүүдэндээ итгэж шувуу уйлна. Нулимс нь нуурын хатсан сайран дээр унахад дороо шингэнэ.
- Бороо асгарахгүй бол баяртай...Би чамд хэлсэн шүү дээ...
- Би мэдэхгүй байна...
Энэ хорвоогийн нэгэн мухарт энгүй их цангасан нуур, ижлээсээ тасарсан шувуу хоёр бороо асгарахыг хүлээнэ. Удахгүй хэзээ гэдгийг нь хэн ч мэдэхгүй ч, урь идэгдсэн ертөнцөд урьд урьдынхаас илүү сайхан бороо асгарна. Тийм ээ, асгарах л ёстой юм чинь...Тэр хоёр өөрсдөө ч мэдэхгүй....

Sunday, April 18, 2010

Блогийн гишүүд бичиж байна: ГАНБААТАР АХЫН АСУУЛТЫН ХАРИУ


Би санаж байна л даа, намайг оюутан хэмээх эрхэм нэрийг зүүж байхад Ганбаатар гэдэг ах сургууль дээр ирж ийм асуулт тавьж байсан юм.
ТАНЫ АМЬДРАЛЫН ТУЙЛЫН ЗОРИЛГО ЮУ ВЭ?
Тэр үед янз янзын л юм бодож билээ.

Friday, April 16, 2010

АМЖИЛТАА ӨӨРТӨӨ ҮЛДЭЭГЭЭРЭЙ

Өглөө болгоны нарны гэрэлийг
Өөдөөс ирэх амжилтын очийг
Алгаа тосоод аваарай,
Алдахаасаа өмнө өөртөө ҮЛДЭЭГЭЭРЭЙ

Tuesday, April 13, 2010

УДАХГҮЙ ҮҮР ЦАЙНА

Удахгүй үүр цайна гэж бодохоор түнэр харанхуй ч гэрэлтэй. Тэр харанхуйг гэрэлтүүлэх ганцхан зүйл тодоос тод өөдөөс минь гэрэлтэнэ. Хайр татам гоёмсог өнгөөр гэрэлтэх тэр нандин эрдэнэ гагцхүү надад л харагдана.  Харин бусад хүмүүст бас тийм нандин эрдэнэ бий болов уу. Зарим нь тэр эрдэнээ танихгүй дэргэдүүр нь өнгөрөө болов уу. Эсвэл олж харахгүй, эсвэл огт мэдэхгүй явна уу. Зарим нь олсон эрднээ хайрлаж гамнаж мэдэхгүй үүрд алдаад харанхуйд бүдчиж явна уу. Юутай ч гэсэн түмэн нугачаат амьдралын нэгэн шөнийг ялж, өглөө бүр үүр цайдаг нь хорвоогийн жам. Өглөө бүр ... маргааш, нөгөөдөр, түүний маргааш гээд мянга, мянган удаа.  Тийм ээ удахгүй үүр цайна даа.        

Saturday, April 10, 2010

Блогийн гишүүд бичиж байна. ХАЙР, ИТГЭЛ

Сайн байна уу Бүжээ эгч ээ. Сайн байцгаана уу миний адил энэ блогийн фенүүд ээ. Би гое үг хэрэглэж ухаантай загнаж чадахгүй нь ээ. Бүжээ эгч ээ. Гэхдээ миний хамгийн их ухаарсан нь хүлээцтэй ухаантай байх хэрэгтэй, бас итгэх хэрэгтэй гэдэг үг...
. . .  Миний найз залуу надаас олон ах, бас том болсон охинтой, тэгснээ нэг хүүхэнтэй найзлаад надад болохоор салчихсан гээд л байсан мөртлөө холбоогоо таслаагүй байсан.  Эхлээд би их харддаг байлаа.
. . . Тэр хоерыг мэдсэнээс хойш тэр хүүхнийг утасдахаар нь би утсыг нь аваад ярь ярь гээд өгдөг болсон. Харин миний хайр ярьдаггүй л дээ.  Гэсэн ч түүнээс намайг гэсэн хайр ханхалж байгааг мэдэрдэг болохоор би итгэдэг. Бас тэр хүүхэн л миний хайрыг эргүүлээд байна даа гэж өөртөө итгүүлэхийг хичээдэг. Тэгж ч ойлгодог. Тэгээд л өмнөх шигээ хардахаа больсон. Тэр хүнийг хайрлаж байгаа шигээ хэзээ ч харддаггүй.  Тэр хүнийг хайрлаж байгаа бол түүнийг хүлээх бас тэвчих хэрэгтэйгээ ухаараад алдаагаа засч байгаа. Би түүндээ хайртай.  Түүнийг ч бас охиныг нь ч хайрлана.  Ингээд бодохоор би хүнийг хайрлах сэтгэлтэй, итгэлтэй хүн. Бүх хүн хүлээцтэй байгаасай ингэвэл бүхнийг ялж чаддаг юм байна гэдгийг ухаараасай.  Би бас түүндээ уурлаж чаддаггүй. Гэхдээ заримдаа хэтэрхий зөөлдөөд байгаа юм болов уу гээд уурлах гэхээр "Миний хайр аа чамд зохихгүй байна аа" гээд инээхээр нь тэгээд л уучилчихдаг юм. Одоо тэр надгүй байж чадахгүй болсон яагаад гэвэл би тэрэнд, тэр надад хайртай. Амьдралд хайр, итгэл, хэрэгтэй юм байна лээ.


Monday, April 5, 2010

ШИНЭ 7 ХОНОГТ ХҮН БҮР НЭГ НЭГ МУУ ЗУРШЛААСАА САЛЦГААЯ

Муу зуршлыг маргааш хаяхаас өнөөдөр хаях нь амархан байдаг. Кунзын сургаалаас.

Өнөөдрөөс эхлэн хүн бүр нэг нэг муу зуршлаасаа салцгаая. Хэн, ямар муу зуршлаасаа салах гэж ямархуу хүчин чармайлт гаргаж байгаа, хэрхэн салсан тухайгаа коммент үлдээнэ үү. Бас салж чадсан нэгэндээ баяр хүргэхээ мартав аа.
Амжилт хүсье.

Thursday, April 1, 2010

Блогийн гишүүд бичиж байна. САНАХГҮЙ ГЭСЭН ЮМАА ЧАМАЙГАА БИ

Санахгүй л гэсэн юм аа чамайгаа би
Сэм сэмхэн зүүдэнд минь ирэх юм аа
Сэтгэлээ би захирч дийлэхгүй
Сайхан дүр чинь харагдаад болохгүй нь ээ

Бодохгүй л гэсэн юмаа чамайгаа би
Бүтэн шөнө зүүдэнд минь ирэх юм аа
Бодлоо би захирч дийлэхгүй
Борхон царай чинь харагдаад болохгүй нь ээ

МИНИЙ БЛОГИЙГ ҮЗЭЖ БАЙГАА ЭРХЭМ ТАНД ЗОРИУЛАВ.

ЭНЭ ХОРВООД НЭГЭН ЦАГ ҮЕИЙГ ТА БҮХЭНТЭЙ ХАМТ ТУУЛЖ БАЙГАА МААНЬ ЯМАР ИХ АЗ ВЭ. Бүгдээрээ амьдралын сайн сайхан талуудыг олж харж, байнга инээмсэглэж яваарай. Инээмсэглэл бол аз жаргалаа, залуу насаа хадгалах таны хамгийн хүчтэй зэвсгийн нэг юм шүү.

ИНЭЭМСЭГЛЭЛЭЭРЭЭ ӨӨРИЙГӨӨ ШИНЖЭЭРЭЙ

Таны зан чанарын илрэл ч болж чадахуйц олон янзын инээмсэглэл байдаг шvv дээ. Та энэ сонжооноос єєрийнхєє жинхэнэ тєрхийг олж чадахгvй ч байж магад. Эсвэл, таны зан араншингийн тухай онож бичсэн байсан ч та vvнийг хvлээн зєвшєєрєхгvй байж ч болох юм. Тэгвэл шогч зангийн тухай санаарай. Тэртэй тэргvй бvх сонжоонд ямар нэгэн хэмжээгээр хошин шог санаа агуулагдаж л байдаг шvv дээ. Харин vлдэж буй хэсэг нь vнэний хувьтай л байх вий.....
 
1. Инээхдээ чигчий хуруугаараа уруулдаа хvрэх нь ерийн vзэгдэл vv? Хэрвээ тийм бол...... Энэ нь таныг эмэгтэйчvvдийн зан, чанар, сайхан єнгє тєрх, гунхалзсан байдлын тухай єєрийн гэсэн бодолтой бєгєєд хаана ч гэсэн тvvнийгээ хатуу баримталдаг болохыг харуулж байна. Танд олны анхаарлын тєвд байх нь таалагддаг юм байна.
2. Та инээхдээ амаа гараараа дардаг уу? Хэрвээ тийм бол... Та бага зэрэг эмзэг, єєртєє тийм ч итгэлтэй биш. Ичингvйрэн, юмны ар сvvдэрт vлдэж хvмvvсийн ярьдгаар "ичээнээсээ сугарахгvй" хоцрохыг хичээх нь элбэг. Бид танд єєртєє хэтэрхий их дvн шинжилгээ хийж, хатуу дvгнэлтээр битгий барьж бай гэж зєвлєе.
3. Та инээхдээ толгойгоо дандаа гэдийлгэдэг vv? Хэрвээ тийм бол.... Та их итгэмтгий, аливаад тун амархан итгэдэг боловч заримдаа зєвхєн єєрийнхєє мэдрэмжинд хєтлєгдєн санаанд оромгvй vйлдэл хийж чадах нэгэн бололтой. Уг нь єєрийн ухаанд илvv итгэж байвал зvгээрсэн.
4. Та инээхдээ гараараа нvvр, толгойгоо илдэг vv? Хэрвээ тийм бол...Та тун мєрєєдємтгий, заримдаа бvр бvтэшгvй зvйл мєрєєддєг хvн юм. Энэ тийм ч муу зvйл биш л дээ. Таны хувьд амьдралыг илvv эрvvл саруул, ухаалаг, бодитоор харж сурвал дээр гэж зєвлєх байна.
5. Та инээхдээ хамраа vрчийлгэдэг vv? Хэрвээ тийм бол...Таны мэдрэмж, vзэл бодол тун хурдан, байнга єєрчлєгдєж байдаг. Та сэтгэл хєдлємтгий, бас зєрvvд, чигээрээ зvтгэдэг хvн юм. Єєрт чинь болон, орчин тойрныхонд чинь хvндрэл учруулдаг хоромхон зуурын сэтгэл хєдлєлдєє автдаг.
6. Та ихэвчлэн амаа ангайж чанга инээдэг vv? Хэрвээ тийм бол... Та хєдєлгєєнтэй, золбоолог хvн юм. Та биеэ барьж, хэм хэмжээнд бага зэрэг баригдаж сурах хэрэгтэй байх. Та ярьж чаддаг шигээ сонсож сурах хэрэгтэй шvv дээ!
7. Та чимээгvйхэн инээмсэглэхийн ємнє толгойгоо яльгvй бєхийлгєдєг vv? Хэрвээ тийм бол..... Та бол зєєлєн сэтгэлтэй, хvн чанар сайтай, хvмvvсийн нєхцєл байдалд амархан зохицож чаддаг юм байна. Мэдрэмж, vйл хєдлєл чинь байнга бусдын хараанд байдаг. Тэгээд ч та хэнийг ч гомдоож, сэтгэлээр унагаадаггvй бололтой.
8. Та инээж байхдаа эрvvгээ барьдаг уу? Хэрвээ ти йм бол... Та хэдэн настай байсан ч залуу насны шинж золбоог єєртєє хадгалж яваа чинь тодорхой байна. Тийм ч учраас сайн бодож боловсруулалгуй ямар нэгэн алхам хийчихдэг бололтой. Дэндvv хуумгай хєдлєх нь дэмий л баймаар юм?
9. Та инээж байхдаа зовхио чичрvvлдэг vv? Хэрвээ тийм бол...Энэ бол таны тэнцвэртэй байдал, єєртєє итгэх итгэл, гайхамшигтай ухаалаг байдлыг чинь илтгэж байна. Та хєдєлмєрч, шаардлагатай, заримдаа бvр хэрээс хэтрvvлдэг ч байж магадгvй. Тийм vедээ та єєрийгєє гаднаас нь, бусдын нvдээр харах гээд оролдоод vзээрэй.
10. Танд инээх тодорхой хэлбэр, маяг байхгvй юу? Хэрвээ тийм бол... Та бие даасан, чєлєєт хvмvvсийн тоонд багтах бололтой. Ямар ч vед, юу ч тохиолдсон, бусдыг vл тоомсорлон зєвхєн єєрийнхєє бодол, мэдрэмж, дvгнэлтэнд захирагддаг. Энэ чинь орчин тойрны чинь олон хvнд таалагддаггvй гэдгийг санаарай.
www.dornod.mn/emgazar/

Thursday, March 25, 2010

Блогийн гишүүд бичиж байна: БУРХАН БАЙДАГ ЮМ БИЛЭЭ ШҮҮ ХҮМҮҮС ЭЭ!!!

БУРХАН БАЙДАГ ЮМ БИЛЭЭ ШҮҮ ХҮМҮҮС ЭЭ!!!
Итгэхгүй бол та үүнийг нэг уншаад үзээрэй...
Эрхэм уншигч таньд энэ сайхан гэрэлт нарны доорх гэгээлэг өдрийн мэндийг хүргье. Яагаад ч юм бэ Алтан нар бидэн дээр ав адилхан тусдаг, ав адилхан илчээ түгээдэг... гэдэг мөр аманд орж ирээд байх юм.
Юуны өмнө блогтоо намайг бичлэг оруулахыг зөвшөөрч санал болгосон Бүжээ эгчдээ маш их БАЯРЛАЛАА. Би бол 30 орчим настай жирийн л нэг инженер залуу. Юунаас эхлэхээ мэддэггүй ээ за байз...

Thursday, March 18, 2010

ЭРЧҮҮДДЭЭ БАЯРЫН МЭНД ХҮРГЭЕ

МИНИЙ БЛОГИЙГ ДАГАДАГ БҮХ ЗАЛУУЧУУДАД:
Алдрай үрсийн хайртай аав,
Амраг бүсгүйн сэтгэлийн шүтээн,
Айл гэрийн алтан багана,
Ээжийн зүрхний амин сүнс,
Эх орны зоригт баатар таньд
Баярын мэнд хүргэе.

БАС:
Энэхэн биений минь тал болсон
Энхрий хоёр эрдэнийг надад бэлэглэсэн
Ханийн халамж, хатан зүрхээ
Харамгүй надад зориулсан чамдаа

БАС:
Хүний орчлонгийн уран дагинас дундаас
Хөөрхий намайг анзаарч сэтгэлийн хадаг илгээсэн
Хорвоогийн сайхан залууст Баярын мэнд хүргэе.

Блогийн гишүүд бичиж байна. А.Арман "Удахгүй үүр цайна..."

Тэр үед би нэг их гутарчихсан амьтан явж байж билээ. Тэр үе гэдэг нь Үүрийнцолмонтой анх таарсан тэр өдөр. Тэр жилийн 365 хоногийн жирийн нэг өдөр, жирийн нэг залуу миний жирийн л нэг амьдралын түүхэнд жирийн бишээр жинхэнэ тодоос тод өглөө болгон тэнгэрт гялалздаг тэр нэгэн од шиг өдөржингөө биш ч, ганцаардаж гунисан, гайхсан бодлогоширсон, тийм нэг хүн гэдгээ ухаарах гэсэн, өргөн олны цуваан дундаас өөрөө өөрийгөө эрж хайсан, тийм л их бодлын дунд гэрэл гэгээ татуулан зүрхэн дотор дуулах юм гэж, зүүд мөрөөдлийн завсарт гялбалзах юм гэж, бүхнээс илүү бусдаас түрүүн дурсагдах юм гэж би яахин мэдэх вэ,тэр жирийн нэг өдөр. Нар манддагаараа мандаж, шувууд жиргэдгээрээ жиргэсэн, шулганасан бяцхан хүүхдүүд инээж хөхөрсөн, шуугиант их амьдралын жирийн л нэг өдөр байсан.
Харин миний хувьд тэмдэглэлтэй өдөр. Гэхдээ “хараар”. Осолгүй үерхдэг бүсгүйдээ гомдчихоод, үнэн сэтгэлийн хайр гэж ийм байдаг хэрэг үү ч гэх шиг, нэг тийм меланхолик бөгөөд пессимист өнгө аясаар дүүрэн амьтан санаа алдах тоолондоо нэг шат мацаж, байгууллагынхаа шатыг амьдралын дааж давшгүй их уул нуруу мэтээр төсөөлөн өгсөж явлаа. Өөдөөс хэн нэгэн ирж явааг мэдэж байсан ч өөрийнхөө өчүүхэн ертөнцдөө гомдоллож гунисан “бацаанд” захирал маань ч ирж явна уу, их хурлын гишүүн ч ирж явна уу хамаа үгүй ээ. Уурлаж бухимдахаараа хэн нэгэнтэй “мөргөлдөж” байж санаа амардаг энэ тэнэг зангаа засах юмсан гэж.
- Уучлаарай...
Өөрийн эрхгүй мөргөлдчихсөнийхөө дараа ингэж шивнэлээ. Тэр өөдөөс ирж явсан хүн захирал маань ч биш, их хурлын ч гишүүн биш. Өндөр гоолиг бие хаатай, зөөлөн бөгөөд гайхсан харцтай, тэр “бүүвэйлсэн” харц нь гулсаж тоглодог байх гэмээр урт сайхан тас хар задгай тависан үсээ яаралгүйхэн мөрөн дээгүүрээ “шидлэх”” сайхан “амьтан” байлаа.
- Зүгээр ээ. Харин гайхлаа.
Тэр бүсгүй яарч явсан бололтой. Би дөнгөж саяхан “үсэрхэд” бэлэн явсанаа мартчихсан, хэд шат алгасч харайгаад, үүдний ажилтан дээр очих нь тэр.
- Сая хэн гарч явсан бэ?
Хөөрхий нарийн бичиг, үүдний жижүүр, лавлах, цаг бүртгэгч гээд бүхнийг зэрэг амжуулдаг, тийм ч учир жоохон будилуу болчихсон үүдний ажилтан маань сандрах нь тэр. Байгууллагынхаа харуулын үүрэг давхар гүйцэтгэх ёстой гэж боджээ.
- Таны юу алга болчихсон байна?
- Миний зүрх, миний сэтгэл.
Жаал тайвширсан ресепшн бүсгүй над руу нэг хөмсгөө өргөн байж их л жоготой гэгч нь:
- Ямар романтик юм бэ? Тэр бүсгүй манайд өнөөдөр ажилд орсон. Гэхдээ найз залуутай юм билээ. Өглөө хүргэж ирж байна лээ. Эрчүүд ээ гэж яахаараа ийм сохор байдаг байнаа, сайхан чөлөөтэй бүсгүйчүүд эргэн тойрон зөндөө байхад...
Тэгвэл бид хамт нэг байранд нэг байгууллагад ажилладаг юм байна. Ингэж бодож зогсохдоо би олон жилийн хойно энэ мөрүүдийг бичнэ гэдгээ мэдсэн бол. Араас нь гүйж очоод аятайхан “мишээж” байгаад ч болтугай болзох гэж оролдсон бол, эсвэл ажлынхнаасаа ичиж санаа зовж маргааш нь битгий хэл нөгөөдөр нь тэгээд тэр байгууллагаа орхиод явахдаа хүртэл мундаг хариуцлагатай, хүний найз бүсгүй оролддоггүй мундаг хүний царай эсгээгүй бол, бас дээр нь уйлаад дуулаад ирсэн найз бүсгүйгээ уучлаагүй бол...Гэхдээ харамсдаггүй ээ. Гуних бөгөөд мэлмэрэх цагт дэргэд байгаагүй ч сэтгэлд минь яг өөрийнхөө тэр л энгийн бөгөөд эгэлхэн дүрээ мөнхөлж чадсан тэр бүсгүй “тэнгэрт” гялалзсаар л байлаа. Гайхамшигтай гэж.
Бас л хэдэн жил өнгөрчээ. Бид нэг удаа утсаар ярив. Ажлын шаардлагаар. Тэнэг байгаа биз. Тэвэртээ багтаах гэж оролдоогүй юмаа гэхэд тэр нэгэн одны зүг үргэлж тэмүүлж явсан байж, нэг удаа залгадаггүй юмаа гэхэд, нэр дугаараа нууцлаад мессэж бичих гэж зориглоогүй мөртлөө, байдаг л нэг муу авилгалчины өмнөөс тэрний ажлыг амжуулах гэж залгаж байгаа юм даа. Гэхдээ би ичсэн юм шүү. Тэгээд ч тэр нөхрийг өмөөрөх хүсэл байсангүй. Яриа маань товчхон бөгөөд хурдхан өнгөрөв. Би утсаа таслахын түүс. Тэр үедээ би энэ мөрүүдийг бичих ёстойгоо ойлгосон байх. Би бусдын өмнөөс биш өөрийнхөө өмнөөс амьдарч яваагаа ойлгож эхэлсэн байх. Ичиж халуун оргиж байсан хацар, чичирж байсан хоолой, өөрийгөө хэн бэ гэдгийг хаанаас хаа зорьж яваа хүн бэ гэдгээ таних эхний алхам байсан байхаа.
Тэгээд би юу чаддаг билээ гэж бодов. Би зууны мянганы биш юмаа гэхэд зуурхан тэр цаг мөчид зүрх сэтгэл маань юу хүсэж байгаагаа бичиж чаддаг гэж боддог. Тэгээд бичлээ. Түүнийгээ харин өөрөө өөрөөсөө нуучихсан. Хэдий болтол хичнээн цаг хугацааг өөрөө өөрөөсөө нуух вэ гэж бодлоо. Өргөн уужим ч гэлээ энэ дэлхий дээр миний гэх багтаж шингэх газар олдохгүй болох цаг хэзээ гэдгийг ч би мэдэхгүй мөртлөө нуугаад л байдаг. Амьдрах сайхан амьдрал баялаг гэж хэлэх дуртай мөртлөө хэн нэгэнд гомдож туних, хэтэрхий их юм бодсондоо ч тэр үү, амьдрал ахархан амьдрах муухай гэж бодох тэр цагт тэр нэгэн од миний орь их ганцаардаж байгааг мэдсэн мэт тэнгэрийн зайд хараа булаан өчүүхэн ертөнцийг минь чимэглэх нь юутай сайхан. Хүрч үл чадах тэр нэгэн од Үзэсгэлэн гоогоо надаас нуугаагүй байхад, хүй их амьдралын дайд өөрийгөө ч олоогүй яваа байж, би сэтгэл зүрхээ нуухын учир юу билээ. Бусад хүн жаргах гэж зүтгэдэг байхад, будилуу үхэр шиг би зовох гэж нуугдах хэрэг юун.Удахгүй үүр цайна даа, Үүрийнцолмон минь. Найдлага горьдлогын нүдээр чамайг тольдох олон олон өчүүхэн амьтдын нэг намайг тээр холоос бас тээр дээрээс олж харахыг бодоорой. Би нуугдахгүй ээ. Үүр цайж байна даа...
--------------------------------""""---------------------------------"""------------------------
Багш нь баяр хүргэе Арман аа. Өөрийгөө олсонд чинь, Үүрийн цолмонгоо таньсанд чинь, Үүр цайхыг хүлээж байгаад чинь чиний өмнөөс баяртай байна. Эр хүн гэдэг энэ хорвоод энхрий үрсийн эцэг болж, эрхэмсэг бас бүүр хэт ихэмсэг бүсгүйг ч өөрийн болгож чаддаг учраас л тэднийхээ төлөө эх орноо хамгаалах Баатар байдаг. Бас сүүлийн хэсэг нь бүүр илүү таалагдлаа. "Хэдий болтол хичнээн цаг хугацааг өөрөө өөрөөсөө нуух вэ" гэдгээс өгсүүлээд. Энэ сайхан түүхийн хамгийн анхны сонсогч, уншигч болсондоо баяртай байна. Бүжээ багш нь

Tuesday, March 16, 2010

ХАВАР ИРЛЭЭ

ХАВАР, ХАВАР, ХАВАР . . .

Хорвоогийн өнгийг чимэх гэж өвөлжин өөрийгөө үрээсэн цас хайлж урсаж дууслаа. Хараад байхад гунигтай ч юм шиг, бахархмаарч юм шиг. Хойтон өвөл ирэхэд чинь зөндөөн сонинтой угтана аа.

Удахгүй модод нахиалж, ертөнцийн хамгийн шинэхэн ариухан бүхэн урган соёлно. Тэр үед бас анхны бороо шивэрнэ. Дусал дуслаар шиврэх хаврын анхны бороо . . . Анхны бороо ертөнцийн өнгийг сэргээхдээ намайг ч бас орхихгүй.

Урин салхи маргааш өөд сэтгэлийг минь дагуулна. Харин хаврын тэнгэр нэг л зангаараа байгаасай гэж хүн бүхэн хүсдэг нь нууц биш юм даа.

Sunday, March 14, 2010

УРАН ШУВУУНЫ АМЬДРАЛ-4


ҮРГЭЛЖЛЭЛ:
Уран шувуу мөрөөдлөө олох урт замдаа шантрахгүй зүтгэсээр л байлаа. Энэ хугацаанд "амьдрал" тэр хоёрын хайр улам лавширав. "Амьдрал" хайрт бүсгүйнхээ Мөрөөдлөө олох замыг нь сэтгэл шингэсэн хайр, баяр баяслаар байнга чимж байлаа. Тэр хайр нь өглөө бүр шинэ. Үдэш бүр улам гэгээлэг. Ийм их хайртай учирсандаа Уран шувуу үнэхээр азтайд өөрийгөө тооцно. Харин тэр их хайр, баяр баясал, итгэл, найдварыг Уран шувуу бусдад харамгүй түгээж тэрнээсээ өөрөө бас эрч хүч авч мөрөөдлөө олох холын аяндаа зүтгэсээр.
 
ГЭВЧ ганц үнэт зүйл нь “ИТГЭЛ НАЙДВАР” гэж үнэн сэтгэлээсээ итгэж, байсан болохоор хүмүүст бас хэтэрхий итгэж найдаад тэрэндээ болж дандаа л бүдрээд байлаа.
Тэгээд нэгэн өдөр Бурхан, "Амьдрал" хоёр дээр очоод “Яах гэж надад “Итгэл” гэдэг зүйлийг өгсөн юм гэж уйлан байж хэлжээ. Хэр барагтайхан уйлдаггүй Уран шувууг мөрөөдлөө алдаад уйлж байснаас нь хойш олон жил нулимс асгаруулж байхыг нь ер хараагүй болохоор Бурхан маш их сандарч "Амьдрал"  чамайг хуураа юу гэж яаран асуужээ. Үгүй дээ. Бид хоёрын халуун хайр улам лавширч тэрний хүчээр л би хорвоог туулж байна. "ИТГЭЛ". Би түүнийг чинь сайхан харсан, сайхан ярьсан бүхэнд өгчихөөд тэрнээсээ болж үргэлж зовж шаналж байна дахин би хэнд ч итгэхгүй гэжээ. Тэгтэл Бурхан тэгвэл чи "АМЬДРАЛ"-д бас итгэхээ болж байгаа юм уу гэж асуужээ. ЭНЭ АСУУЛТАНД ХАРИН УРАН ШУВУУ ЯАРАН ХАРИУЛЖ ЧАДСАНГҮЙ.
Тэгтэл "Амьдрал" ингэж хэлжээ: "Би чамайгаа жаргалтай байлгахын тулд бүхнийг зориулж чадна гэвч би нэг л зүйлийг чадахгүй. Бид хоёрын өглөө бүр хамтдаа хардаг нарны шаргал өнгө, мөрөөдлийг чинь байнга сануулдаг тэнгэрийн цэнхэр өнгийг би өөрчилж чадахгүй. Чиний итгэлийг хулгайлсан тэр хүнийг би өөрчилж чадахгүй. Хорвоо ертөнцийн юм бүхэн өөр өөрийн өнгөтэй. Түүнийг хэн ч өөрчилж чадахгүй. Тэрэнтээ адилхан алдсан ч, гомдсон ч , хууртсан ч итгэсээр байдаг чинийхээ энэ гэнэн, баян сэтгэлийг өөрчилж чадахгүй байна даа гэжээ. Харин Уран шувуу "Амьдрал"-ын хэлсэн энэ үгэнд итгэж ядан санааширсаар.

Wednesday, March 10, 2010

Зовиур гуниг гэдэг
Зориуд л . . .
Зөвхөн миний
Зүрх сэтгэлийг онилж ирээд байна уу, эсвэл

Зориуд л юм шиг
Зүрх сэтгэлээсээ
Зовиур гунигийг
Хайж олоод байна уу би Өөрөө. . .

Намайг бусдаас харамлах сэтгэлийг чинь мэдрэхдээ
Надад дурлачих вий дээ гэж чамаас би айна.
Айдас хүйдэс хаанаас ирдгийг мэдэхгүй ч
Аяа би ч бас чам руу тэмүүлнэ.


Friday, March 5, 2010

БҮСГҮЙ ХҮН

Зовлон даах гэж бүсгүй хүн танхил төрдөг юм
Зоргоороо амьдрах гэж бүсгүй хүн гоёмсог төрдөг юм
Зовсон нэгнийгээ жаргаах гэж бүсгүй хүн уяхан төрдөг юм
Зол жаргалтай амьдрах гэж бүсгүй хүн ихэмсэг төрдөг юм



. . . гэж хэний шүлэг билээ дээ. Харин Соёокогийн шүлгийг миний хонгорхон хоёр охин дүүдээ /Болормаа, Бурмаа/, миний блогийг дагдаг бүх бүсгүйчүүддээ зориулав.

Орчлонгийн сүүдрийг наранд ойртуулах гэж
Охин дуугаа тэнгэрт хадааж төрсөн - би сайхан бүсгүй
Ижийнхээ сайхныг хугаслан авч мэндэлсэн болохоор
Эгэл төрхөндөө өөрийн орон зайтай - би сайхан бүсгүй
Зуны цэцэг шиг өнгө төгс төрөөгүй ч
Зорсон хөшөө шиг бие хаа тэгшгүй ч
Зургийн хуар шиг хээ тансаг чимэггүй
Залуу насаараа л гоёсон -би сайхан бүсгүй
Чиний харцыг өөр лүүгээ удтал чилээлгэж мэдэх
Чимэг ч үгүй даруухан - би сайхан бүсгүй
Чимээгүйхэн хайрыг чинь зүрхэндээ гэмгүй урьчихаад
Чилийтэл хүлээлгэж мэдэх -би сайхан бүсгүй
Жавар хургасан сэтгэлд чинь хайрын галаа цогшоож
Жаргалд хамтдаа алхлах - би сайхан бүсгүй
Цаг цагийн тоосонд үл гундан чамайгаа чимэх
Цахилах гөрөөс шиг эрдүүхэн - би сайхан бүсгүй
Үйл заяаны учганд би чамайгаа сонгосон хэдий ч
Үнэндээ чиний сэтгэл намайг үгүйлсэн - би сайхан бүсгүй
Үхэхдээ хүртэл чинийхээ хайранд өлгийдүүлчихээд
Өөр ертөнцөд бардамхан алхлах - би сайхан бүсгүй
Надад хайрын дээд нинжин сэтгэл дэлгээтэй болохоор
Надад харах нүдний эгэл бүхэн цогцлоотой болохоор
Надад хамгийн сайхан үрийн тавилан заяатай болохоор
Нартад би өөрийгөө сайхан бүсгүй гэж бардам хэлнэ

A.Soyko
http://mypoems.miniih.com/index.php//home/post/41

Wednesday, March 3, 2010

Блогийн гишүүд бичиж байна: ЭЭЖДЭЭ ЗОРИУЛАВ

Би ээжийнхээ дэргэд байнга байдаг болохоор ээжийгээ хамгийн сайн мэддэг ойлгодог хүн нь байсан.
Ухаан ороод л ээж аавын хэрүүл ар гэрийн дутуу гачуугийн зовлонг хэтэрхий их ойлгодог болсон нь миний хувьд нэг бодлын зовлон байсан юм.
Миний ээж хэнээс ч дутахгүй ажил мэргэжилтэй царай зүстэй хүн байсан ч эр хүн л болсон хойно ээжийг маань араар тавьж зовоодог байсан юм. Өдөр бүр архи ууж ирнэ агсан тавихгүй ч манай гэр бүлээс хэрүүл салдаггүй байлаа би гэдэг хүн халшраад ээжийгээ салчих л даа гэж гуйна, хоёр ах маань гэртээ хонохгүй гэрээсээ зугтана харин бага ах, эгч хоёр юу бодож санаж байгаа нь мэдэгддэггүй битүү хүмүүс чимээгүй л байдаг байсан одоо бодоод байхад манай гэр бүл дотроос хамгийн их аавыгаа хайрлаж байсан нь энэ хоёр байж.Нэг л өдөр аав маань гэрээслэл бичиж үлдээгээд өөр ертөнцрүү яваад өгсөн дөө.
1996 оны өвөл цагаан сар болох гэж байсан юм өглөө эрт ээж ах бид хэд ажил сургуульдаа яваад аав эмээ 2 манай нэг дүүтэй цагаан сараар хэрэглэх өөхөө татна гээл үлдсэн, өдөр хичээлээ тараад иртэл аав байхгүй дүү хичээлдээ яваад ах хичээлээсээ ирчихээд гараад явчихсан хойгуур би гэдэг хүн эмээтэйгээ үлсэн өдөр байсан юм.
Аавыгаа өнгөрөхөд би яагаад ч юм жаахан байсан ч аав өнгөрчихөж гэж зөнгөөрөө мэдсэн тэр үеийн дүр зургийг ахиад харвал аймшгийн кино шиг байсан.
Ээж маань ухаан санаа нь орон гаран болчихсон орилоод л би яахаа ч мэдэхгүй /ах гадаа орилж уйлж байсан/ ахаа манай ах дээр оч л доо гэж хэлээд ээжийгээ тэврээд миний ээж битгий уйл гэж ээжийгээ чадлаараа тайвшруулсан ч ээж маань би галзуурлаа гээд үсээ зулгааж хэзээ ч тийм аймшигтай уйлж хашхирч байхыг нь хараагүй болохоор би уйлж чадахгүй байсан....удахгүй дунд ах маань эмч болон аавын ажлын хүмүүсийг дагуулж ирээд тайвшруулах гэж оролдсон ч ээж маань тайвширч чадахгүй хагас галзуурлын байдалтай хөндийдөө суучхаад л уйлаад хүн орж ирэхээр бүр их уйлна. /тэр үеийн миний амьдрал хар дарсан зүүд шиг өнгөрч байсан /
Аавыг өнгөрөх тэр үед том ах 22-той, дараагийнх нь 21-тэй эгч маань 19-тэй, бага ах 16-тай би 12-той байсан. Эгч оюутан 2-р курс, том ах ажил хийдэг, дунд ах ажилгүй авгай хүүхэдтэй бага ах 8-р анги би 5 дугаар анги байсан.
Аав маань уг нь хуулийн байгууллагад дарга, хойно сургууль төгссөн намын дарга сайлаа. Тавын таван хүүхэд өчнөөн жил ханилсан ханиа орхиод яваад өгнө гэдэг даанч харамсмаар. Ингээд миний дутуу гачуухан амьдрал эхэлсэн дээ
Анхны жил маш хүнд өдрүүд өнгөрч байлаа ээж маань үе үе л уйлж ухаан санаа нь орон гаран болно. Би галзуурах гээд байна ш дээ гэж хэлээд уйлах ээжийгээ хараад бид тав ямар хэцүү байдаг байсан гэж санана.. том ах маань ээжийг тэвэрч тайвшруулаад л ээжээ бид тав байна миний ээж тайвшир бид нарлуу хар гээл би жаахан байсан болохоор улаан юм харахаараа хүн галзуурдаг гэсэн гэж дотроо бодон аль л улаан өнгөтэй гэсэн бүхнийг сэмээрхэн ээжийнхээ нүднээс нуудаг байсан даа.
Энэ хэцүү өдрүүдэд ээжий минь ганц түшиг тулгуур болсон эмээ маань өнгөрч жил дараалан амьдралын 2 түшиг тулгуураа алдсан бид хэд яахаа мэдэхээ больж байсан.
Ээж маань жаахан ухаан сэхэж бид тавын төлөө зүтгэж эхэлсэн эхний жилийн аймшигт хар дарсан зүүд шиг өдрүүдэд бид хэд хааяа хоосон хонох шахаж байлаа би тэр үед эмээгээсээ ганц сурсан зүйл болох гамбир хайрч гэрийнхнээ 4 хоног хоолтой хонуулаад л аминдаа гэрийнхнээ хоолгүй хонуулж уйтгар гуниг, шаналалд автуулахгүйг хичээж байсан дээрээс нь усгүй болно /ус тэр үед 10 төгрөг байсан санаж байна/ би нэг хүмүүсийн халаасыг нэгжиж байж арай гэж усныхаа мөнгийг олж аваад усандаа явлаа тэгсэн 120-ийн сав байсан санаж байна. Усаа авчихаад буцаж яваад хаалгаар гарахдаа усаа асгачихаад уйлаад зогсч байтал худгийн эгч эгчийн дүү ус үнэгүй өгье хүрээд ир гэж хашхирхад нь ямар их баярлаж байсан гэж санана яагаад гэвэл ахиад усны мөнгө байхгүй хоосон хононо гэж бодохоор л нулимс гарч байсан. Худгийн эгчид одоо болтол баярладаг.
Ээж, ах, эгч бид хэд хүний юм оёж хоногийн хоолоо залгуулж байсан тэр үеэс 14 жил өнгөрч байна. Ээж маань өдөр нь хүний дээл оёж би шөнө нь сууж хавна, товч шилбийг нь хадна, ах эгч хоёр хүрэм оёно гээд хирэндээ л их хөдөлмөрлөж байж хүнд өдрүүдийг давсан юм.
Би сургуулийнхаа амралтаар байнга л юм оёно хагас бүтэн сайнд ч гэрээсээ гарахгүй амралтаар жинхэнэ миний ажил эхэлдэг байж билээ нэг удаа ээждээ уурлаад би ер нь ийм жаахнаасаа хүний юм оёж байна миний үеийнхэн гадуур тэнээд тоглоод явж байхад би ингээд сууж байна гэж уурлаж байсан одоо бодоод байхад аргагүй л хүүхэд байж дээ миний туулж өнгөрүүлсэн амьдрал минь үр бүтээлтэй хийсэн бүтээсэнтэй, тэр их цаг хугацааг дэмий өнгөрүүлээгүйдээ баярладаг.
Одоо бид зургуулаа үлдэж байсан бол 14 хүн болж нэмэгджээ. Цаг хугацаа харавсан сум шиг өнгөрч дээ..Хүн зовлон даадаг жаргал даадаггүй гэж үнэн гэдгийг миний амьдрал харуулах шиг. Бид бүгд сайн сайхан амьдарч байгаа том 2 ах маань хувиараа ажил эрхэлж эгч нэг дүүргийн тамгын газарт хүний нөөц, бага ах маань томоохон улсын их сургуулийн багш хийж би төрийн албанд ажиллаж байна энэ бүгдийг бүтээж үүнд хүрэгсэн хүн миний ээж юм.
Ээжийгээ л жаргалтай байлгавал миний сэтгэл жаргалтай байдаг өөр хэн ч надад хэрэггүй, зөвхөн ээж минь л амьд байж, ээж минь л жаргалтай байвал болоо доо.
Өнөөдрийг болтол миний хийсэн бүтээсэн зүйлс, хүсэл мөрөөдлийг минь хурцалж урам зориг хайралдаг хүн миний ээж юм...
НҮДЭЭ ШИРЭГТЭЛ, ХУРУУГАА ЦООРТОЛ ЮМ ОЁН БАЙЖ БИДНИЙГ ӨСГӨСӨН ЭЭЖДЭЭ БИ ХАЙРТАЙ

Friday, February 26, 2010

САНАСАНДАА ХҮРНЭ


Өлөө босоод л нэг ном нээсэн чинь “САНАСАНДАА ХҮРНЭ” гэдэг гарчиг таардаг юм байна.
Амжилтуудын нэг нийтлэг чанар бол дотроо ихээхэн хэмжээний эрч хүчтэй хүсэл тэмүүллийг агуулж байдаг явдал юм. Томоохон амжилтын цаана маш их хэмжээний хүсэл тэмүүлэл оршин байдаг. Хэдийн чинээ хүсэж тэмүүлнэ төдий чинээ амжилтанд хүрэх боломжтой. . . .
Энэхүү ертөнц дэх хүчнүүдийн холбоо нь хүсэл тэмүүллийн хуулинд захирагдаж байдаг. Таны зүрх сэтгэлээс зөвхөн хүсэл тэмүүлэл л төрөн гардаг.
Хэдий чинээ их хүсэл тэмүүлэлтэй байна, та төдий чинээ их хүч чадалтай байх болно. Учир нь СЭТГЭЛ ЗҮРХ ГЭДЭГ БОЛ ХҮЧ ЧАДАЛ гэсэн үг юм. Хүсэл тэмүүлэл хэдий чинээ их байна. Үр дүн ч мөн адил нөлөөтэй байх болно.
Аливаа зүйлийг хүсэх түүнийг өөрийн болгох хоёрын хооронд маш том ялгаа байдаг. Хэн ч байсан аливаа зүйлийг өөрийн болгож чадна гэж өөртөө итгээгүй тохиолдолд түүнийг өөрийн болгоход бэлэн биш байна гэсэн үг. Өөрийн болгоход бэлэн бус зүйл бол танд очиход ч бэлэн бус байна гэсэн. Колумб Америк хүрэх олон сарын хүнд хүчир аяллыг зөвхөн хүсэл тэмүүллийнхээ хүчээр л тэсвэрлэж чадсан. . .
Жинхэнэ хүсэл тэмүүлэл гэдэг ХАЙР ДУРЛАЛ мэт хүчтэй байдаг. Хайр дурлал бол сэтгэл зүрхийг ган мэт болгогч хүчит сууринд тулгуурласан байдаг. Зорьсон зорилгуудаа санах бүрийд сэтгэл тань догдолдог уу. Та зорилгуудынхаа тухай зүүдэлж үзсэн үү. Хэрвээ энэ бүхэн үгүй бол хүсэл тэмүүлэл ч үгүй гэсэн үг юм. . .
. . . гэх зэргээр доктор М.Боздаг бичсэн байлаа. Би уг нь энэ номын уншаад л байдаг юм. Гэвч унших бүрийд огт шинээр уншиж байгаа юм шиг сэтгэгдэл төрдөг юм. Сонин шүү.
. . . Нээрээ би шөнө нэг сайхан зүйл тохиож байна гэж зүүдэлсэн юм байна. Тэр дороо сэрээд зүүднийхээ тухай бодоод маш их баярласан даа. Гэвч өглөө босоод санах гэсэн чинь мартчихсан байх юм. Тэгээд би ингэж бодлоо яг түүнийгээ авах мөчид . . . гэнэтийн бэлэг шиг сайхан санагдах нь дээ гэж. Бас яг тэр үед л нөгөө мартагдсан зүүд санаанд ороод их гоё мэдрэмж төрөх нь дээ.

Tuesday, February 23, 2010

Сайн уу Золоо. Ажил нь сайн биз дээ. Нээрээ тэр үе санаанд орчихлоо. Аймаар шалбаагтай. Машин суудаг газар байсан тийм ээ. Уг нь би тийм газраас айдаг. Миний машин ч өөрөө их шарвадаг машин байсан юмдаг. Яагаад дайраад гарчихсан юм бол доо нээрээ л шар хөдөлсөн юм байлгүй дээ. Эсвэл жендерийн ялгааг хэт өндөрт тавьдаг эрэгтэйчүүдийн занд дургүй дээ тэгсэн юм болов уу.